Inwoners in de omgeving van de Voorschotense wijk Starrenburg III maken zich zorgen over de aanleg van een nieuwe bouwweg. Al enige weken bestaat er onrust, omdat bij de werkzaamheden mogelijk staalslakken zijn gebruikt.
Vorige maand zijn de voorbereidende werkzaamheden begonnen in Starrenburg III, een nieuwe woonwijk ten zuiden van Starrenburg II, tussen de Veurseweg en de Vliet. In het groene gebied, grenzend aan de polder en het kanaal, moeten 356 woningen verrijzen. Onderdeel van die werkzaamheden is de aanleg van een tijdelijke bouwweg ter hoogte van de Veurseweg, die nodig is voor het bouwverkeer.
Zelf op onderzoek met magneten
Juist die bouwweg werd de aanleiding voor groeiende onrust. Onder omwonenden ontstond het vermoeden dat bij de aanleg staalslakken zijn gebruikt. Enkele bewoners gingen daarop zelf op onderzoek uit, gewapend met magneten om het materiaal te testen en te achterhalen of er sprake was van metaalhoudend restmateriaal in de onderlaag. Staalslakken – een restproduct van de staalindustrie – zijn door het hoge gehalte aan ijzer, chroom en nikkel magnetisch en kunnen zo, ook wanneer ze niet zichtbaar zijn, relatief eenvoudig worden opgespoord.
Bij de proef bleek het materiaal op de magneten te reageren, wat de vermoedens onder bewoners verder aanwakkerde.Tegelijk is zo’n test geen sluitend bewijs voor de aanwezigheid van staalslakken.
De zorgen van omwonenden komen echter niet uit het niets. Staalslakken liggen al langer onder een vergrootglas vanwege mogelijke risico’s voor milieu en gezondheid. Ze kunnen zware metalen bevatten en bij contact met water stoffen afgeven die in bodem en grondwater terechtkomen. Juist in een gemeente als Voorschoten, met een relatief hoge grondwaterstand, wordt dat als extra risicovol gezien.
Landelijke discussie werkt door op lokaal niveau
De kwestie past in een bredere landelijke discussie over het gebruik van staalslakken. Hoewel sommige gemeenten het gebruik van staalslakken willen beperken, houdt het Rijk vast aan landelijke regels om versnippering te voorkomen. Tegelijkertijd gelden er al tijdelijke beperkingen, die door sommige gemeenten als onvoldoende worden beschouwd.
Ook in Voorschoten is de discussie over staalslakken niet nieuw. Uit schriftelijke vragen van de lokale fractie van PRO (voorheen GroenLinks-PvdA) bleek in 2025 dat het materiaal op meerdere plekken in de openbare ruimte is toegepast, onder meer bij wandelpaden en mogelijk onder speelplaatsen. Opvallend was dat deze locaties niet eerder in landelijke onderzoeken voorkwamen, wat vragen opriep over de transparantie.
Gemeente niet vooraf geïnformeerd
Die kritiek op gebrekkige openheid krijgt door de recente gang van zaken een vervolg. De onrust rond de bouwweg werd niet door de projectontwikkelaar, maar door een bewoner onder de aandacht van de gemeente gebracht. Wethouder Schokker bevestigt dat de gemeente vooraf niet was geïnformeerd over de gebruikte materialen. Na meldingen van bewoners werd de Omgevingsdienst West-Holland ingeschakeld. “Die was dezelfde dag nog ter plaatse”, zegt hij.
Onduidelijkheid over aard van het materiaal
In een voorlopige rapportage spreekt de omgevingsdienst van ‘ontijzerert-industrieel puin’: los gestort industrieel restmateriaal dat vaak wordt gebruikt als fundering voor wegen. Dat materiaal kan verwant zijn aan staalslakken, maar dat hoeft niet. “Voor het stilleggen van de bouwweg zien zij vooralsnog geen aanleiding”, licht Schokker toe. Volgens de dienst voldoet het gebruikte materiaal aan de geldende normen en is er geen reden om de werkzaamheden stil te leggen. Wel wordt geadviseerd de laagdikte te beperken tot maximaal 50 centimeter en het materiaal af te dekken om direct contact te voorkomen.
Zorgen in de raad
SP-raadslid Erik Maassen ondervraagt de wethouder scherp over de mogelijkheid dat bij de bouwweg staalslakken zijn gebruikt. Volgens hem roept juist het advies om het materiaal af te dekken vragen op. “Dat doe je niet als het volledig veilig is.” Gerustgesteld is hij allerminst.
Ook bij de VVD leven vragen. Jaap Haubrich neemt het woord staalslakken nog niet in de mond, maar wil wel duidelijkheid over de materialen die bij de bouwweg zijn gebruikt. Dat het om een ‘fraai goedje’ gaat, betwijfelt hij. “Wat doet dit met de ondergrond?” vraagt Haubrich zich af.
Paul ’t Lam (PRO) gooit al zijn kaarten op tafel: “Als het om veilige materialen gaat, betekent dat dus dat het geen staalslakken zijn?” De wethouder geeft een ontwijkend antwoord:”Het rapport kan binnenkort worden ingezien.” Volgens ’t Lam wordt daarmee de suggestie gewekt dat er geen staalslakken zijn gevonden, terwijl zijn vermoedens zijn dat niet kan worden vastgesteld of het om staalslakken gaat.
Tijdens de bespreking bleef onduidelijk wat er precies is aangetroffen. Ook na afloop wil wethouder Schokker niet zeggen of er wel of geen staalslakken zijn gebruikt: “Als ze aanwezig zijn, voldoen ze volgens de geldende normen.” De wethouder zegt de zorgen van bewoners te begrijpen en benadrukt dat de gemeente blijft communiceren. Het definitieve rapport van de omgevingsdienst wordt naar verwachting eind volgende week gepubliceerd. Tot die tijd blijft onduidelijk wat er precies onder de bouwweg ligt.
Telefoon Redactie
071 - 5425160
