De noodrem is opnieuw aangetrokken. De opvanglocaties voor dak- en thuislozen in Leiden zitten ramvol en de rek is er volledig uit. “Het loopt over de schoenen heen,” waarschuwt Jacco van der Aart (ChristenUnie). Samen met Robbert Klaassen eist hij nu opheldering van het stadsbestuur: hoe gaan we voorkomen dat er deze zomer weer tentenkampen in de stad verrijzen?
Het is een beeld dat veel Leidenaren nog helder voor de geest staat: het tentenkamp bij het Papegaaisbolwerk afgelopen zomer. Een noodgreep omdat de reguliere opvang de stroom mensen niet meer aankon. Volgens Van der Aart is dat geen incident, maar een structurele trend die alleen maar groeit. In de Leidse regio zijn er momenteel zo’n 700 mensen dakloos, en het gaat allang niet meer alleen om de ‘klassieke’ zwerver.
Geen bierblikjes, maar bankslapers
Het stereotype van de dakloze met een baard en een blik bier bij het station is achterhaald. De realiteit is een stuk grimmiger en vaak onzichtbaar, een onderwerp dat vraagt om een heldere en menselijke benadering. “We zien juist veel mensen die bijvoorbeeld uit huis geplaatst zijn en tijdelijk van bank naar bank leven,” legt Van der Aart uit. “Ze verblijven bij familie en zijn ondertussen wanhopig op zoek naar een eigen plek.”
Wat de ChristenUnie vooral zorgen baart, is de opmars van een kwetsbare groep: kinderen. Het aantal minderjarigen zonder vast dak boven het hoofd stijgt. In een visie op een sociale stad is dit een onacceptabele ontwikkeling waar scherp op moet worden toegezien.
De signalen van de straat
Hoewel deze “onzichtbare” daklozen niet direct opvallen, zijn de signalen voor hulporganisaties klip-en-klaar. Instanties zoals Schuldhulpmaatje zien het onheil vaak al mijlenver aankomen. “Zij gaan in een vroeg stadium met mensen in gesprek die in de schulden dreigen te raken,” aldus Van der Aart.
Stop de pleister-politiek
Voor Van der Aart is de maat vol. Hij wil dat de gemeente stopt met achter de feiten aanlopen. Het indienen van de schriftelijke vragen met Robbert Klaassen is een roep om een fundamentele koerswijziging. “We moeten de urgentie opnieuw vaststellen. Ik wil dat het college ons periodiek op de hoogte houdt van de capaciteit,” stelt hij resoluut.
De focus moet verschuiven naar preventie: ingrijpen bij schulden, voorkomen van huisuitzettingen en scherpe keuzes maken in de woningbouw. “Het is een complex probleem. We moeten ophouden met het plakken van pleisters op de wonden van mensen die nu op straat staan. Dat hebben we echt te lang gedaan.”
Wachten op een visie
Het college heeft nu zes weken de tijd om met antwoorden te komen. Van der Aart is pas tevreden als er een lijn komt die verder gaat dan symptoombestrijding. De komende maanden zal blijken of Leiden kiest voor structurele oplossingen of dat de haringstad zich opnieuw moet voorbereiden op tenten in het park.
Telefoon Redactie
071 - 5425160
