De Hooglandse Kerk vormde maandag het decor voor een wel heel bijzondere bijeenkomst. Maar liefst 88 Leidse bruidsparen, die zestig, vijfenzestig, zeventig of soms wel vijfenzeventig jaar getrouwd zijn, kwamen daar samen. Een unieke Leidse traditie, georganiseerd door burgemeester Peter Heijkoop. Want hoewel het geheim van een lang huwelijk volgens de stellen schuilt in verdraagzaamheid en elkaar vrijlaten, is er één ding dat overduidelijk aanwezig is: de liefde spat er na al die decennia nog altijd vanaf.
Vroeger ontving de burgemeester de diamanten en platina bruidsparen nog in de burgerzaal van het stadhuis. “Maar er worden zoveel mensen gezond oud in Leiden dat dat niet meer past”, vertelt burgemeester Heijkoop met een glimlach. “We hebben nu echt de Hooglandse Kerk nodig. Voor mij is dit een cadeautje. Dit is de geschiedenis van de stad, met geweldige verhalen. Dit zijn de echte succesverhalen van de liefde.”
Toeval in Voorthuizen en een tweeling van 56
Onder de aanwezigen bevindt zich het bruidspaar D. en H. Langezaal. Hun liefdesverhaal begon 62 jaar geleden, puur door toeval. “We waren op vakantie, toevallig allebei in Voorthuizen”, vertelt mevrouw Langezaal. “Hij met zijn ouders, ik ook met mijn ouders in een huisje. Daar hebben we elkaar ontmoet en het is eigenlijk altijd aangebleven.” Zij was destijds 19, hij 23. Door de toenmalige woningnood – een probleem dat de huidige woningmarkt weerspiegelt – streken de Haagse Hans en zijn in Rotterdam opgegroeide vrouw uiteindelijk neer in Leiden.
Inmiddels zijn ze zestig jaar getrouwd, trotse ouders van een tweeling (twee dochters van 56) en drie kleinkinderen. Het geheim? Mevrouw Langezaal is helder: “Verdraagzaamheid. Elkaar vrijlaten. Dingen samen doen, maar ook dingen alleen blijven doen.” Haar man Hans vult nuchter aan: “Dat het alsmaar redelijk goed blijft gaan, dat is wel heel prettig. En dat je het samen aardig kan vinden.” Op naar de 65 jaar dus, want dan hopen ze er weer bij te zijn. “Een heel leuk idee”, vindt mevrouw Langezaal. “Mijn vriendin woont in Delft, daar krijg je niet meer dan een bloemetje. Dit is wel heel apart.”
De liefde van de man gaat door de maag
Iets verderop glundert het bruidspaar Mandas. Hun ontmoeting klinkt als een filmscenario. Meneer Mandas kwam eind 1959 vanuit Italië naar Nederland om te werken in de metaalgieterij, de Grofsmederij in Leiden. Daar ontmoette hij zijn Marie Madeleine. “Wij hadden een sigarenzaak en daarnaast een eetzaak”, vertelt zij. “Hij kwam daar eten, maar het eten vond hij helemaal niet lekker! Maar hij vond mij leuk. Ik stond in de sigarenzaak én in de eetzaak, dus hij dacht: waar hoort ze nou eigenlijk?”
De Italiaanse voorman bleef maar terugkomen voor de liefde, ondanks de oer-Hollandse pot van aardappelen en groenten. “De liefde van de man gaat door de maag”, lacht zij. Hij bracht cadeautjes mee en werd warm opgenomen in haar gezin met vier jongere broers. Nu, decennia later, zijn ze nog altijd gelukkig met hun drie zoons en kleinkinderen. Of ze nog steeds verliefd zijn? “Af en toe, ja zeker!” zegt Marie Madeleine. “We hebben nooit echt ruzie gehad. Wel eens woorden, maar niet kwaad worden.”
‘Met de duur went het, hè’
Het absolute record in de kerk wordt deze dag bijna aangetikt door de 90-jarige Cornelia (Corrie) Fuchs en haar echtgenoot. In september vieren zij hun 70-jarige huwelijksfeest. Tien jaar geleden, bij hun diamanten bruiloft, waren ze er ook al bij.
Hun liefdesverhaal begon heel anders dan dat van de andere stellen. “Wij zijn heel raar aan elkaar gekomen”, bekent Corrie. “Door mijn ouders. We zijn gekoppeld.” Na drie jaar verkering stapten ze in het huwelijksbootje. Wat ze nou zo leuk vindt aan haar man? Daar moet ze om lachen. “O, daar kan ik geen antwoord op geven hoor! Maar met de duur went het, hè.”
Of het nu gaat om een gearrangeerd huwelijk, een Italiaanse romance in een sigarenzaak of een toevallige ontmoeting op een camping in Voorthuizen; de 88 Leidse paren lieten in de Hooglandse Kerk zien dat ware liefde de tand des tijds moeiteloos doorstaat.
Telefoon Redactie
071 - 5425160
