De Lief en Leedstraat in Leiderdorp krijgt in appartementencomplex Menswordingkreek op een eigen manier vorm. Bewoners kijken er niet alleen naar hun eigen voordeur, maar ook naar elkaar. In De VrijMiBo vertelde Paul Lucardie hoe dat in de praktijk werkt.
Kleine gemeenschap
Menswordingkreek bestaat uit negentien appartementen en vormt volgens Lucardie een relatief kleine leefgemeenschap. Bewoners komen elkaar regelmatig tegen, bijvoorbeeld bij de brievenbussen of in de gezamenlijke ruimtes. Dat maakt het volgens hem makkelijker om contact met elkaar te onderhouden.
Het idee voor een lief-en-leedpot ontstond kort nadat het gebouw eind 2022 werd opgeleverd. Bewoners kunnen daaruit een attentie bekostigen voor bijvoorbeeld nieuwe bewoners, jubilea, ziekte of een operatie. De regeling wordt beheerd door een van de bewoners, die ervoor zorgt dat niemand over het hoofd wordt gezien.
Omzien naar elkaar
Volgens Lucardie zit de kracht vooral in de bereidheid om elkaar te helpen wanneer dat nodig is. “Als we zien dat er iemand met iets aan het klussen is en het lukt niet helemaal, dan springt er vaak een ander bij”, vertelt hij.
Niet iedereen doet aan alle activiteiten mee, benadrukt hij. Sommige bewoners werken nog, anderen zijn met pensioen. Toch ontstaat er volgens hem vanzelf een vorm van saamhorigheid doordat mensen elkaar regelmatig ontmoeten en aanspreken.
Jaarlijkse burendag
Een van de vaste activiteiten is de jaarlijkse burendag. Tijdens die dag worden gezamenlijke klussen uitgevoerd, zoals schoonmaakwerkzaamheden en kleine reparaties in en rond het gebouw. Daarna is er ruimte voor een hapje en een drankje. Zo wordt niet alleen aan het gebouw gewerkt, maar ook aan het onderlinge contact.
De bewoners hopen daarmee de goede sfeer binnen het complex te behouden. Volgens Lucardie voelen veel bewoners zich er zo thuis dat zij niet snel meer willen vertrekken. “De meeste mensen hoor ik zeggen: ik ga hier alleen maar op zes plankjes weer weg.”
Telefoon Redactie
071 - 5425160
