Na het doneren van een halve liter bloed je bloedsuikerspiegel op peil brengen met een roze koek. Als bloeddonor weet je niet beter. Toch ontbreekt de roze lekkernij op tafel. Een ordinaire bezuinigingsmaatregel? Ligt de bloedbank overhoop met de koekenbakker? Of er iets anders aan de hand?
Zo’n vijf keer per jaar ben je als volbloed donor welkom bij de afnamelocaties van Sanquin. In onze regio zijn de bloedbanken gevestigd in Delft, Gouda, Leiden en Den Haag. Met het doneren van bloed help je niet alleen mensen die acuut het rode vocht nodig hebben, ook je ijzergehalte, bloeddruk en hartslag worden meteen gemeten.
Speculaaspoppen en stroopwafels
De doorgewinterde bloeddonor weet dat er na afloop roze koeken wachten. In een mandje, op een schaal of tussen een rekje. Gratis, als klein gebaar om even bij te komen en je suikers aan te vullen. Toch zijn de mandjes, schaaltjes en rekjes in het donorencafé van Delft de laatste weken angstvallig leeg. Ook de speculaaspoppen, ontbijtkoeken en stroopwafels ontbreken.
Navraag bij een van de trouwe vrijwilligers van de koffieautomaat leert dat al het lekkers met een reden is weggehaald. Je moet er voortaan om vragen bij de vrijwilligers. Er liggen nog wel verpakte koffiekoekjes, klein van formaat. “Heb je trek? Vraag onze vrijwilliger om je welverdiende snack”, valt er te lezen op de geplastificeerde menukaarten op tafel. Dat er wat te kiezen valt, bewijst het formaat van de keuzelijst.
Keuze is reuze
Naast de roze koek, speculaaspop, ontbijtkoek en stroopwafel kun je namelijk kiezen voor een gevulde koek, spritskoek en rondo. Wie niet zo’n zoetekauw is, gaat wellicht voor de cracker, een zakje chips, broodje kaas of krentenbol.
Maar voor de bekende roze koek moet je dus bij de vrijwilligers zijn die de koffieautomaat bedienen, frisdrank uit de koelkast pakken en warme soep bereiden.
‘Met zakken vol de deur uit’
“Ja, die staan niet meer op tafel”, zegt een vrijwilliger van de afnamelocatie in Delft. “Mensen gingen hier met hun zakken vol de deur uit.” Zonder schaamte, donoren en niet-donoren. De vrijwilliger spreekt zelfs van een kostenpost van duizend euro per maand aan lekkers dat naar huis werd meegenomen. “Wie nu een roze koek wil, moet er even om vragen.”
Bij het hoofdkantoor van Sanquin in Amsterdam herkennen ze meldingen van donoren en niet-donoren die het wel heel erg gortig maken. “Mensen die net wat meer pakken dan je redelijkerwijs zou verwachten”, zegt woordvoerder Merlijn van Wissenburg.
Een ‘schadebedrag’ kan hij niet noemen, maar de overenthousiaste bezoekers van het donorencafé zijn voor Sanquin wel reden om het beleid landelijk aan te scherpen en lekkernijen van tafel te halen.
“We willen donoren natuurlijk gewoon welkom heten, maar ook vooral welkom laten voelen. Het naar achteren verhuizen van de versnaperingen rijmt daar niet helemaal mee. Maar we hebben helaas wel die keuze moeten maken. Ik heb gehoord van mensen die hun tas vullen en zich daar niet op lieten aanspreken”, zegt de woordvoerder.
Met het vragen om een roze koek wordt dus een kleine drempel opgeworpen, ‘maar als donor word je nog altijd welkom geheten’.
Stiekemerd in het donorcafé
Omroep West sprak ook met een vrijwilliger bij de afnamelocatie naast voetbalclub DUNO in Den Haag. “Je ziet het snel genoeg, mensen die meer meenemen dan zou moeten”, klinkt het over de koekengate. “Maar ja, als iemand zegt dat de koek mee naar huis gaat, moet je dat dan verbieden”, vraagt de vrijwilliger zich hardop af. “Je ziet ze soms kijken en dat gaat best sneaky.” Toch staan hier koeken nog wel op tafel.
“Afnamelocaties mogen zelf bepalen hoe ze hier mee om gaan, ze hebben zelf het stuur in handen”, is de verklaring vanuit Amsterdam. “Dat geeft ruimte om die plekken waar de genoemde misstanden voorkwamen op een andere manier de versnaperingen aan te laten bieden, zonder dat de locaties waar dat niet gebeurde er last van hebben.”
Telefoon Redactie
071 - 5425160
