Wie op een woensdagavond door Oegstgeest wandelt, waant zich plotseling in de Schotse Hooglanden. Het is de wekelijkse repetitie van “The Red Rose of Lochbuie Pipes and Drums”. Maar achter de ruiten kilts en het machtige geluid schuilt een bittere noodzaak: de band vergrijst en zoekt met man en macht naar vers bloed. Met “catchy” teksten op Instagram en een student genaamd Roos zetten ze de aanval in op de stilte.
“Dam, badam, dam, ba, la, di, da…” De ritmesectie zoekt naar de cadans, maar de discipline is onverbiddelijk. “We hobbelen”, klinkt het scherp tijdens de repetitie. “In de zesde maat ging iedereen er vandoor.” Het lijkt misschien kinderachtig, dat tellen, maar wie met een hele groep doedelzakken op pad is, balanceert op een dunne lijn tussen muziek en totale chaos. “Als de drummers het niet bijhouden en er timmert een beest doorheen, dan is het leed niet te overzien. Dan komt het nooit meer bij elkaar.”
De ruit en het “broekje”
De band, die al 35 jaar bestaat, is niet zomaar een clubje liefhebbers. Ze zijn wereldwijd de officieel erkende band van de Schotse clan Maclean of Lochbuie. “We dragen het persoonlijke wapen van de clanchief op onze basedrum”, vertelt leading drummer Willem Pieter Rus. Dat brengt verantwoordelijkheid met zich mee, ook voor de kleding. Vergeet het woord “rok”; we hebben het hier over de tartan. “Sommige ruitpatronen zijn beschermd en mag je niet zonder toestemming dragen.”
Dat die traditionele kleding ook praktische vragen oproept, bewijst de twintigjarige Chloe Haesen. Terwijl de mannen vasthouden aan de Schotse tradities, is zij nuchter: “Ik draag er gewoon een broekje onder, hoor. Je weet wat prettig zit.”
Roos bij de Red Rose
De hoop van de band rust op de jonge aanwas. De studenten die binnenkomen, zoals Roos Bouwmeester, brengen een nieuwe energie mee. Voor Roos was de match met de band bijna voorbestemd. “Toen ik de naam Red Rose of Lochbuie hoorde, dacht ik: it’s meant to be. Ik heet Roos en de band heet Red Rose. Dit hoort zo.” Hoewel ze nog volop oefent op de practice chanter — een soort houten oefenfluit — is ze al verkocht aan de gemeenschap. “Je maakt vrienden voor het leven.”
Gezocht: Longinhoud en Instagram-skills
Toch is de situatie urgent. De vaste kern wordt ouder en het bespelen van de pipes is fysiek zwaar. “Er moet verjonging komen”, stelt sergeant John Hermans onomwonden. Om die nieuwe generatie te bereiken, heeft de band de PR gemoderniseerd. Een jong team van leerlingen verzorgt nu de socials met flitsende beelden en scherpe teksten om de club “catchier” te maken.
De tactiek werkt: steeds vaker lopen studenten de repetitieruimte binnen nadat ze de band online hebben gespot. Want hoewel de doedelzak voor sommigen een “nachtmerrie” is, is het voor de leden van The Red Rose de mooiste hobby die er is. “You love it or you hate it”, klinkt het in Oegstgeest. “Maar als het eenmaal in je hart zit, gaat het er nooit meer uit.”
Telefoon Redactie
071 - 5425160
