Vier seizoenen, evenzoveel finales om het landskampioenschap en in totaal maar liefst zes hoofdprijzen. Het moge duidelijk zijn dat succescoach Doug Spradley en captain Roeland Schaftenaar door de voordeur vertrekken bij Zorg en Zekerheid Leiden. ‘Ik zal voor altijd een Leienaar zijn.’
Dolgraag had het duo afscheid genomen met een derde landstitel, maar dat zat er niet in. Wedstrijd vier in de finaleserie tegen Landstede Hammers werd afgetekend verloren (90-74), waardoor de onderlinge best-of-five in 3-1 eindigde en de Zwollenaren hun tweede landstitel ooit konden vieren.
Die klap komt dubbel zo hard aan bij Roeland Schaftenaar, aangezien het gevolg is dat hij zijn laatste wedstrijd als profbasketballer achter de rug heeft. ‘Dit was het voor mij’, onthult de 37-jarige aanvoerder tegenover Omroep West.
Zo blijkt Zwolle het eindstation van een imposante loopbaan, die hem achtereenvolgens naar de Verenigde Staten (college basketball), Spanje en Griekenland heeft geleid. Vier jaar geleden sluit hij zich aan bij ZZ Leiden, wat zijn enige werkgever in de vaderlandse eredivisie wordt.
Ondanks dat Schaftenaar vooral in het buitenland furore heeft gemaakt, noemt Doug Spradley (59) hem ‘één van de legendes uit het Nederlands basketbal’. Op voorspraak van de Amerikaanse coach komt hij in 2022 naar de ‘sleutelstad’.
‘Roeland was één van de eerste spelers die ik binnen wilde halen’, roept Spradley in herinnering. ‘Ik dacht: zijn leiderschap en zijn persoonlijkheid hebben we nodig. En hij heeft elke dag bewezen dat ik gelijk had.’
Hun gezamenlijke hoogtepunt beleven ze in het eerste seizoen. ZZ Leiden voltooit een unieke trilogie: het winnen van de BNXT League (de gezamenlijke profcompetitie voor Nederland en België), het landskampioenschap én de nationale basketbalbeker.
Aangevuld met nóg een landstitel en twee supercups, is nu ook voor Spradley het moment gekomen om Leiden te verlaten. Een gevoel van trots overheerst bij de Amerikaan, die getrouwd is met een Duitse vrouw, hetzelfde paspoort heeft en ook in haar land woonachtig is.
Eén ding staat vast: de Leidse fans zullen hem niet gauw vergeten. ‘Toen ik binnenkwam, wist bijna niemand wie ik was. Dus ik moest mezelf bewijzen. Maar ze hebben me met open armen ontvangen.’
Sterker nog: Spradley ziet zichzelf inmiddels als één van hen. ‘Er hangt een poster in Leiden, daarop staat: Ik ben een Leienaar. En ik zal altijd een Leienaar zijn. Waar ik ook heen ga, er zal altijd een stukje van mijn hart in Leiden blijven.’
Waar zijn toekomst als coach nog onzeker is, hangt Schaftenaar nu zijn basketbalschoenen spreekwoordelijk aan de wilgen. ‘Het is emotioneel. Ik moet het nog een plekje geven’, geeft de 2,11 meter lange oud-speler van het Nederlands team toe.
Of hij bang is voor het zogenaamde zwarte gat, waar veel topsporters na hun actieve carrière in terechtkomen? ‘Eerlijk gezegd wel een beetje. Maar eens moet het gebeuren. Ik ben heel erg dankbaar dat ik zo lang op dit niveau heb kunnen spelen.’
Telefoon Redactie
071 - 5425160
