Weinig wijkagenten hadden zo’n groot werkgebied als John Heij. Na 37 jaar bij de politie neemt hij afscheid van zijn vertrouwde motorfiets. Jarenlang reed hij door Leidschendam, Voorburg en de buitengebieden. “Het was geweldig.”
“Het ene moment stond ik in een recreatiegebied als de Vlietlanden en het andere moment was ik een probleem met ondernemers aan het oplossen”, vertelt John vol trots. “De variatie maakte het zo leuk.” John werkte in totaal 37 jaar bij de politie, waarvan de laatste negen jaar als wijkagent. Op zijn motor reed hij van hot naar her om problemen op te lossen. De in knalgeel geklede motoragent is met zijn 56 jaar nog relatief jong, maar zijn pensioen is in aantocht.
Vervroegd pensioen
“Ik heb het geluk dat mijn privésituatie dat toelaat. Dus daar maak ik dankbaar gebruik van. Nu kan ik leuke dingen doen waar ik niet aan toe ben gekomen. Ik weet nog goed hoe ik samen met John in de bosjes lag”, vertelt Ron van Velzen. De boswachter van Staatsbosbeheer werkte veel samen met de aanstaande pensionado en bewaart goede herinneringen aan de samenwerking tussen de twee.
Wachten in de bosjes
Ron: “Het was heel vroeg, omdat we iemand op heterdaad wilden betrappen op het dumpen van afval. Denk daarbij aan tuinafval, een schutting, planten en bakstenen.” Het lange wachten van de twee werd beloond. “Het opruimen kostte geld, maar nu konden we de kosten eindelijk op de verdachte verhalen en hem beboeten. Het was een spannend avontuur.”
Ook Wim Geerling heeft alleen maar lovende woorden over voor John. Wim, lid van het buurtpreventieteam, werkte zo’n zes jaar samen met de wijkagent. “Verkeerd geparkeerde auto’s, vreemde situaties en andere zaken waarvan ik dacht dat we erop moesten inzoomen: John was onmiddellijk bereikbaar en aanspreekbaar.”
‘Ik had persoonlijk contact’
John had een groot gebied onder zijn hoede. Van het volgens hem ‘op zichzelf staande’ Stompwijk – waar mensen er niet omheen draaien en zeggen wat ze vinden – tot Leidschendam en Voorburg, waar het bij bewoners meer moeite kostte om tot de essentie te komen. “In de afgelopen jaren heb ik leren omgaan met verschillende mensen. Het contact met de burgers achter de voordeur en de gevarieerdheid maakte mijn werk zo leuk. ‘Ik was niet alleen zakelijk problemen aan het oplossen en zaken aan het afhandelen. Ik hielp mensen en had persoonlijk contact.”
Boswachter Ron zegt iedereen zijn pensioen te gunnen. “Maar het is wel jammer dat hij stopt.” Zijn bevlogenheid en enthousiasme zullen worden gemist. “Het was een fijne en open kerel om mee samen te werken.” “John luisterde altijd goed naar de problematiek van de mensen”, vult Wim van het buurtpreventieteam aan.
Op hoogtepunt stoppen
Wim noemt een spreekuur in het wijkgebouw als voorbeeld, waarbij John het initiatief nam om het contact met mensen op te zoeken. “Dat doe je niet als je een gesloten persoon bent. Daar gaat hij nog veel profijt van krijgen als mens.” John zegt te stoppen op zijn hoogtepunt. “Daarom stop ik nu, zodat ik dit beeld houd. Daar heb ik een goed gevoel over. Motorrijden is vrijheid. In de frisse lucht door mijn eigen wijk rijden, waarbij ik direct naast iedereen stond. Het was heerlijk.”
Telefoon Redactie
071 - 5425160
